หนังโป๊ : การร่วมเพศระหว่างหญิงกับหญิงที่ปรากฏในหนังโป๊ชาย-หญิง

จากที่ได้ทิ้งท้ายไว้ในคราวที่แล้วว่า ในหนังโป๊ชาย-หญิงได้ปรากฏภาพการร่วมเพศระหว่างหญิงกับหญิงอยู่ แต่ก็ไม่ได้จัดว่าเป็นหนังโป๊เลสเบี้ยนแต่อย่างใด แต่ภาพการร่วมเพศระหว่างชายกับชายกลับไม่ปรากฏอยู่ในหนังโป๊ชายหญิงทั่วไป ถ้ามองอย่างไม่คิดอะไรมาก ก็อาจจะเป็นเพราะผู้สร้าง (ซึ่งเป็นผู้ชายเสียส่วนใหญ่) ต้องการนำเสนอเพียงให้ผู้บริโภค (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย) ได้เห็นเนื้อหนังของผู้หญิง ซึ่งไม่ใช่เพียงแค่คนเดียว แต่มีถึงสองคนในคราวเดียวกัน โดยเราลองมองข้ามว่าผู้สร้างกำลังใช้ผู้หญิงเป็นวัตถุในการตอบสนองต่อผู้ชายออกไปเสียก่อน ในขณะที่หากนำเสนอภาพของผู้ชาย (ซึ่งอาจจะไม่ต้องมีการร่วมเพศกันก็ได้เพียงแค่มายืนเปลือยกายเท่านั้น) แต่ก็อาจจะไม่ถูกใจผู้บริโภคที่ต้องการดูภาพของผู้หญิงมากกว่า จนอาจจะทำให้หนังโป๊เรื่องนั้นขายไม่ได้เลยก็เป็นได้ (ยกเว้นแต่ผู้ที่ชื่นชอบผู้ชายด้วยกันอาจจะถูกอกถูกใจเป็นอย่างมาก) ซึ่งเป็นการมองและตีความอย่างไม่คิดอะไรมาก

แต่ผู้เขียนค่อนข้างจะคิดมากกว่านั้น และคิดเกินเลยไปว่า นี่เป็นทางเลือกหนึ่งของผู้หญิงที่จะหาความสุขทางเพศโดยที่ไม่ต้องอาศัยเพศชายอีกต่อไป ผู้หญิงด้วยกันก็สามารถให้ความสุขทางเพศแก่กันและกันได้ ซึ่งสามารถเชื่อมโยงไปสู่ประเด็นปัญหาทางการเมืองด้วย

หากเรามองจากมุมมองพวกเฟมินิสต์ อย่างพวกเลสเบี้ยน-เฟมินิสต์ (lesbian-feminist) ที่เชื่อว่าตราบใดที่ผู้หญิงยังร่วมเพศกับผู้ชาย ผู้หญิงจะถูกกดขี่ตลอดไป ถึงแม้การร่วมเพศจะเป็นเรื่องส่วนตัว แต่สำหรับพวกเฟมินิสต์แล้ว เรื่องส่วนตัวก็เป็นเรื่องการเมือง (the personal is political) ทั้งนี้เพราะการร่วมเพศกับผู้ชายนั้นไม่สามารถแยกออกจากการข่มขืนได้ ผู้หญิงถูกครอบงำให้ร่วมเพศกับผู้ชายภายใต้ความรู้สึก “รัก” ซึ่งเป็นอุดมการณ์ที่สำคัญของผู้ชายในการกดขี่ผู้หญิง ความรักนั้นเป็นตัวจักรสำคัญในการกดขี่ผู้หญิงของผู้ชายมากยิ่งกว่าการเลี้ยงเด็ก ความรักจึงทำให้ผู้หญิงนั้นต้องพึ่งพาผู้ชายซึ่งจะนำไปสู่ประตูของสถาบันการกดขี่ผู้หญิง นั่นก็คือการแต่งงานหรืออีกนัยหนึ่งก็คือการร่วมเพศหรือการข่มขืนที่ถูกต้องตามกฎหมายและศีลธรรม การร่วมเพศกับผู้ชายยังนำไปสู่ภาวะของการเป็นทาสผู้ชายนั่นคือการมีลูก นอกจากนั้นแล้วการร่วมเพศกับผู้ชายก็ยังถูกผู้ชายควบคุมการถึงจุดสุดยอด (orgasm) อีกด้วย ดังจะเห็นได้จากการต่อสู่ในอดีตในเรื่องของการถึงจุดสุดยอดของผู้หญิงว่าเป็นแบบไหน ระหว่าง ‘vaginal orgasm’ กับ‘clitoral orgasm’ แบบแรกนั้นหมายความว่า ผู้หญิงถึงจุดสุดยอดได้ด้วยการร่วมเพศกับผู้ชายซึ่งนั่นก็หมายความว่า ผู้หญิงจะต้องพึ่งผู้ชาย ในขณะที่ ‘clitoral orgasm’ นั้นผู้หญิงสามารถสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองได้ การเมืองเรื่องของจุดสุดยอดจบลงที่ ‘clitoral orgasm’ ที่ผู้หญิงไม่จำเป็นที่จะต้องร่วมเพศกับผู้ชายอีกต่อไป การร่วมเพศกับผู้ชายทำให้ผู้หญิงต้องพึ่งพิงผู้ชายและมีความแปลกแยก (alienation) กับผู้หญิงด้วยกันซึ่งก็จะทำให้ผู้หญิงขาดพลังในการรวมตัว ดังนั้น การเป็นเลสเบี้ยนจึงเป็นการทำลายความยิ่งใหญ่ของผู้ชายที่มีประสิทธิภาพที่สุด

อย่างไรก็ตาม แนวคิดนี้ก็ดูจะสุดโต่งเกินไป และยากเกินไปที่ผู้คนทั่วไปจะยอมรับได้ แต่ประเด็นที่สำคัญที่เสนอไว้ก็คือ ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องร่วมเพศกับผู้ชายก็ได้ ภาพการร่วมเพศระหว่างหญิงกับหญิงที่ปรากฏในหนังโป๊สามารถยืนยันในประเด็นนี้ได้ ซึ่งลักษณะของผู้หญิงที่ปรากฏในหนังโป๊ยังคงมีลักษณะเป็นผู้หญิงทุกประการ อีกทั้งรูปร่างและท่าทาง ไม่ได้มีลักษณะอาการบ่งบอกว่า ใครมีลักษณะของความเป็นชายหรือเพศผู้นำแต่อย่างใด ทั้งสองสามารถตอบสนองทางเพศให้แก่กันและกันได้ ไม่ว่าจะเป็นการใช้ลิ้น การใช้นิ้วมือ ตลอดจนถึงการใช้อวัยวะเพศชายเทียม เพื่อสนองความต้องการทางเพศของทั้งคู่ได้ และทั้งคู่อาจจะสนองความต้องการให้แก่กันได้มากกว่าที่ผู้ชายพึงปฏิบัติต่อผู้หญิงเสียอีก เพราะผู้หญิงด้วยกันย่อมที่จะสามารถรู้ว่าตรงจุดไหน หรือส่วนใดที่สามารถทำให้ผู้หญิงสามารถึงจุดสุดยอดได้

ภาพลักษณะของผู้หญิงทั้งคู่ที่ไม่มีใครเป็นฝ่ายนำอย่างแท้จริง ทั้งคู่สามารถผลัดกันเป็นผู้นำในการร่วมเพศได้อย่างเท่า ๆ กัน ซึ่งเราก็อาจจะมองได้ว่า นี่เป็นลักษณะหนึ่งของสิทธิที่เท่าเทียมกันก็ได้ และผู้หญิงสามารถทำหน้าที่การร่วมเพศได้เท่าเทียมกับที่ผู้ชายสามารถพึ่งทำได้ ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดเสรีนิยมที่พยายามมุ่งให้ผู้หญิงมีความรู้อย่างที่ผู้ชายรู้เพื่อยกสถานภาพของตนให้เท่าเทียมกับผู้ชาย ซึ่งความรู้ในที่นี้เป็นความรู้ในเรื่องเพศและเซ็กส์ที่ผู้ชายเป็นผู้ครอบครองอยู่มาโดยตลอด

ในขณะเดียวกัน หากเรามองว่า “อวัยวะเพศ” ของผู้ชายเป็นอำนาจอย่างหนึ่ง ที่ผู้หญิงไม่สามารถควบคุมหรือสั่งมันได้ ซึ่งมันเป็นเสมือนอำนาจที่คอยควบคุมให้ผู้หญิงถึงจุดสุดยอดได้ด้วยการร่วมเพศกับผู้ชายเท่านั้น ผู้หญิงจึงถูกครอบงำและถูกควบคุมด้วยผู้ชายอยู่ต่อไป โดยเฉพาะในเรื่องเพศและเซ็กส์ แต่ผู้หญิงในหนังโป๊นั้นสามารถมีหรือใช้ “อวัยวะเพศชายเทียม” ซึ่งมีลักษณะทุกประการเหมือนกับอวัยวะเพศของผู้ชาย ทั้งขนาดเล็ก ขนาดใหญ่ ขนาดใหญ่มาก (ซึ่งในโลกความเป็นจริงผู้ชายน้อยคนนักที่จะมีอวัยวะเพศที่ใหญ่มากหรือโครตใหญ่เท่าในหนังโป๊ได้) ทั้งแบบสั่นสะเทือน แบบหมุนเป็นวง แบบหลั่งน้ำอสุจิได้เหมือนกับอวัยวะเพศจริง ๆ ของผู้ชาย ฯลฯ แล้วแต่จะเลือกใช้ได้ตามใจชอบ ซึ่งเปรียบเสมือนกับอำนาจที่ผู้หญิงสามารถมีอยู่ในมือ และได้มาอยู่กับตัวโดยที่ไม่ต้องพึ่งผู้ชาย หากว่าตนเองมีอารมณ์ทางเพศขึ้นมาก็สามารถตอบสนองความต้องการได้เอง โดยไม่ต้องง้อผู้ชายอีกต่อไป

“อวัยวะเพศชายเทียม” จึงเข้ามาแทนบทบาทของการร่วมเพศที่ต้องใช้ผู้ชายไปโดยปริยาย เพศชายที่เคยยิ่งทนงตนว่า เพศตนเป็นเพศเดียวเท่านั้นที่จะสามารถให้ความสุขทางเพศแก่เพศหญิงได้ อาจจะต้องคิดใหม่ โดยเฉพาะกับผู้ชายบางส่วนที่กลายสภาพจากที่เคยเป็นผู้นำที่น่านับถือ กลายเป็นคนอ่อนหัด โง่เง่า ไร้เดียงสา ไม่เคยทำอะไรที่เข้าท่าสำหรับฝ่ายหญิงทั้งในเชิงอารมณ์ ความรู้สึกและเพศสัมพันธ์ ที่ร้ายยิ่งกว่านั้น จากที่เคยเป็นผู้ปกครองที่เสียสละกลายเป็นจอมเผด็จการที่ชอบกดขี่ ใช้ความก้าวร้าวรุนแรงแก่เพศตรงข้าม รวมทั้งก่ออันตรายแก่ครอบครัวและชุมชนทั้งมวล อาจจะต้องลองทบทวนบทบาทของตนเองใหม่เสียบ้าง และอาจมองได้ว่า “อวัยวะเพศชายเทียม” ที่เข้ามาแทนที่อวัยวะเพศชายจริง ๆ นี่เป็นการทำลายความยิ่งใหญ่ของผู้ชายที่มีประสิทธิภาพที่สุดอย่างที่พวกเลสเบี้ยน-เฟมินิสต์กล่าวไว้

อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง คงไม่ใช่เรื่องที่ง่ายนักที่ผู้หญิงจะเลิกสนใจและไม่ให้ความสำคัญในเรื่องเพศและเซ็กส์กับผู้ชาย ในทัศนะของพวกเสรีนิยมมองว่า เรื่องการร่วมเพศนั้นเป็นการเลือกส่วนบุคคล ไม่มีใครมากำหนดได้ว่าใครจะต้องทำอะไร ร่วมกับใคร อย่างไร และที่สำคัญ แม้ว่าภาพการร่วมเพศระหว่างหญิงกับหญิงที่ปรากฏอยู่ในหนังโป๊ชาย-หญิงนั้น ดูจะเป็นเรื่องปกติที่จะมีอยู่ในหนังโป๊บางเรื่องและผู้บริโภคก็ดูเหมือนเห็นเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ แต่ในความเป็นจริง การดำรงอยู่ของหญิงรักหญิงหรือชายรักชายนั้นมีอยู่จริงและมีความรู้สึกผูกพันกันจริง ๆ แต่สังคมกลับไม่ค่อยยอมรับหรือไม่มีพื้นที่ทางสังคมให้มากนัก ซึ่งพื้นที่ที่ผู้รักเพศเดียวกันต้องการนั้นไม่ใช่พื้นที่ที่มากมายแต่อย่างใด ผู้ที่รักเพศเดียวกันนั้นต้องการเพียงแค่ให้มีที่ทางของความแตกต่างบ้างก็พอ

สังคมที่สร้างแรงกดดันที่ไม่ยอมรับหญิงรักหญิงหรือชายรักชายนั้นไม่ใช่ใครอื่นไกลหรือไม่ได้มาจากสังคมใหญ่ ๆ แต่แรงกดดันที่รุนแรงที่สุดนั้นมาจากคนใกล้ตัวที่สุด คือ ครอบครัว ญาติพี่น้อง และถูกซ้ำเติมกระหน่ำโดยสื่อ โดยผู้เชี่ยวชาญทั้งหลาย ตั้งแต่คุณหมอ นักจิตวิทยาที่พยายามดึงคนไปอยู่ในคอกหรือในกรอบเดียวกัน โดยไม่ได้ตั้งคำถามว่ากรอบนั้นมาจากไหน

สังคมควรจะเปิดใจยอมรับว่า พวกเขาเหล่านั้นมิใช่เป็นพวกวิปริตผิดเพศ ความใจแคบและเกลียดชังต่างหากคือโรคที่น่ารังเกียจ รักร่วมเพศไม่เคยเป็นโรคระบาดหรืออันตรายที่ทำร้ายสังคมใด แต่ความรังเกียจ กดขี่ ปราบปรามรักร่วมเพศต่างหากที่แพร่กระจายระบาดไปทั่วทั้งโลกมานานหลายศตวรรษ เราจึงควรคำนึงถึงความเป็นมนุษย์ที่พึงมีสิทธิมนุษยชนสามารถจะแสดงออกทางความรักหรือการเลือกที่จะมีความสัมพันธ์ทางเพศ กับใครก็ได้ โดยที่ทั้งสองฝ่ายต่างพึงพอใจและยินยอม โดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับสังคม

ผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายควรจะมีการปรับกระบวนทัศน์และทำความเข้าใจพวกหญิงรักหญิงหรือชายรักชายอย่างเปิดกว้างว่า เรื่องความพึงพอใจทางเพศไม่ใช่เรื่องของใครที่จะมากำหนดว่าใครจะรักกับใคร ชายกับหญิง หญิงกับหญิง หรือชายกับชาย สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องของความพึงพอใจ ไม่ใช่เรื่องของการมีปัญหาทางจิต เรื่องเพศมิใช่เรื่องสากลที่จะกำหนดมาจากศูนย์กลางว่ามนุษย์ควรจะประพฤติปฏิบัติอย่างไร ถ้าบุคคลเหล่านั้นไม่ยอมปฏิบัติตามก็มิได้หมายความว่า เป็นเรื่องของการมีจิตสำนึกที่ผิด (false consciousness) หรือเป็นบัวใต้น้ำแต่ประการใด

ดังนั้น ภาพการร่วมเพศระหว่างหญิงกับหญิงที่ปรากฏในหนังโป๊ชาย-หญิง จะเป็นได้แค่เพียงการยอมรับการมีอยู่เฉพาะในจินตนาการของผู้สร้างหนังโป๊เท่านั้น ที่ไม่มีอะไรมากมายหรือความหมายลึกซึ้งของชีวิต ทั้งนี้เมื่อใดก็ตามที่จินตนาการกลายเป็นความจริงขึ้นมาแล้ว ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจึงมีแต่ความน่ากลัวที่มีคนน้อยคนที่จะรับได้ ไม่ว่านั่นจะเป็นลัทธิสตาลิน นาซี เหมาอิสต์ หรือแม้กระทั่งเสรีประชาธิปไตย และการสร้างรัฐประชาชาติ ฯลฯ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้จะดูดีอย่างมากเมื่อยังอยู่ในโลกจินตนาการหรืออยู่บนจอภาพยนตร์ ตราบใดก็ตามที่ตัวละครและฉากต่าง ๆ เหล่านี้ไม่ออกมาเดินเพ่นพ่านในชีวิตประจำวัน

ผู้หญิงในภาพนั้นจึงเป็นได้เพียงแค่วัตถุหรือเครื่องมืออย่างหนึ่งในการตอบสนองทางเพศของผู้ชายเท่านั้น สะท้อนให้เห็นว่า สังคมหรือผู้ชายยอมให้ภาพการร่วมเพศระหว่างหญิงกับหญิงปรากฏได้ในเฉพาะหนังโป๊เท่านั้น ซึ่งรวมถึงการไม่ยอมรับให้มีพื้นที่ทางสังคมแก่ผู้ที่รักเพศเดียวกัน แม้ว่าเขาเหล่านั้นจะมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์และชีวิตจิตใจเหมือนกับทุก ๆ คนในสังคมก็ตาม เพราะคนทั่วไปกลัวต่อสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ามากกว่าสิ่งที่ปรากฏในหนังโป๊ สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือความจริงที่ตนเองก็ไม่เข้าใจว่ากำลังกลัวอะไรอยู่ หรือกลัวแม้ต่อการยอมรับความจริง

จากhttp://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=homo-sapiens-sapiens&month=02-2006&date=13&group=1&gblog=5